வொயிட் ரோஸ்- விமர்சனம்

சிகப்பு ரோஜாவிடம் சிக்கும் வெள்ளை ரோஜா எப்படி தப்பித்து வருகிறது என்பதே வொயிட்ரோஸ் கதை

நாயகி கயல் ஆனந்தி கணவன் மகளோடு ஆனந்த வாழ்க்கை வாழ்ந்து வருகிறார். பேரிடி போல் அவர் வாழ்வில் ஒரு துர் சம்பவம் நடக்கிறது. அதனால் விருப்பமில்லா ஒரு வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சூழலுக்குள் தள்ளப்படுகிறார். இந்நிலையில் சிட்டியில் சில இளம்பெண்களை கொடூரமாக கொலை செய்யும் ஒருவனை போலீஸ் வலைவீசி தேடுகிறது. அந்தக் கொடூர வில்லன் வலைக்குள் விழும் வெள்ளை ரோஜாவான கயல் ஆனந்தி எப்படி சேதாரம் இல்லாமல் வருகிறார்? என்பதை பல சேதாரத்தோடு பேசியுள்ளது படம்

கயல் ஆனந்தி எந்தளவுக்கு பயப்பட முடியுமோ அந்தளவிற்குப் பயப்பட்டு நடித்துள்ளார். ஆர்.கே சுரேஷ் டயலாக் பேசாமல் மிரட்ட முயற்சித்துள்ளார். அவருக்கான பின்கதை மிகவும் பின் தங்கிய கதையாக இருப்பதால் திரைக்கதை படுத்துவிடுகிறது. அவர் நடிப்பும் பெரிதாக எடுபடவில்லை. மீதமுள்ள துண்டு துக்கடா கேரக்டர்கள் பெரிதாக வொர்க்கவுட் ஆகவில்லை

படத்தின் ஆகச்சிறந்த பலமே சுதர்சனின் இசை தான். ஆரம்பத்தில் ஆங்கிலத்தில் வரும் ஒரு பாடலும், மொத்தப்படத்திற்கான பின்னணி இசையும் தரமாக அமைந்துள்ளது. ஒவ்வொரு சீக்வென்ஸுக்கும் ஏற்ற வகையில் ஆர்.ஆர்-ல் கலக்கியுள்ளார் இசை அமைப்பாளர். Chief டெக்னிஷியன்களில் இவருக்கே முதலிடம். கேமராமேன் அவருடைய வேலையில் குறையேதும் வைக்கவில்லை. எடிட்டரும் ஷார்ப்பாக கட் செய்துள்ளார்

படம் நம்மை உள்ளுழுக்கும் லாவகத்தை கைக்கொள்ளவே இல்லை. படம் எந்த இடத்திலும் நம்மோடு கனெக்ட் ஆகவே இல்லை. அதற்கு மெயின் காரணம் படத்தின் மையக்கதை அழுத்தமாகச் சொல்லப்படவே இல்லை. மேலும் கிலோ கணக்காக லாஜிக் மிஸ்டேக்ஸ் வேறு. ரைட்டிங்& ஸ்டேட்ஜிங்கில் கூடுதல் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் ஒரு மினிமம் பட்ஜெட்டில் கியாரண்டியான ஒரு திரில்லர் கிடைத்திருக்கும்.
பச்..
2.5/5
-மு.ஜெகன் கவிராஜ்