ப்ளூ ஸ்டார் – விமர்சனம்

அரசியலை விளையாட்டாக எண்ணக்கூடாது. விளையாட்டில் அரசியல் இருக்கக் கூடாது. இவ்விரண்டும் சமூக நல்லிணக்கத்திற்கு ஆபத்து என்பதையும், கூடி வாழ்தல் பெரும் கேட்டைத் திறக்கும் என்பதையும் பேசுகிறது ப்ளூ ஸ்டார்.

கதைக்கள அரக்கோணம். காலனியைச் சேர்ந்த அசோக்செல்வன் கிரிக்கெட் டீம் ஒருபுறம். ஊரைச் சேர்ந்த சாந்தனு டீம் மறுபுறம். இரு டீமுக்குள் நடக்கும் சண்டகளும் பின் இரு டீமும் இணைந்து கிரிக்கெட் போர்ட் பாலிடிக்ஸை எதிர்கொள்வதுமாக கதை நகர்கிறது

தன் கரியரை மிக கவனத்தோடு அடுக்கி வரும் அசோக்செல்வனுக்கு இந்தப்படமும் ஒரு வெற்றிப்படி. அரக்கோணத்து காலனிப்பையனாகவே மாறியுள்ளார். 90-களில் ரஜினியிடம் இருந்த ஒரு பாசிட்டிவ் ஸ்கிரீன் ப்ரசன்ஸ் அசோக்செல்வனிடம் இருக்கிறது. எல்லா காட்சிகளிலும் இயல்பாக ஸ்கோர் செய்கிறார். ஒரு நல் வாய்ப்புக்காக தவமிருக்கும் சாந்தனு இப்படத்தில் கிடைத்த கேப்-ல் எல்லாம் சிக்ஸர் அடித்துள்ளார். பாண்டியராஜனின் மகன் பிரித்வி இப்படத்தில் சர்ப்ரைஸ் எலிமெண்ட். நிஜமாக மனிதர் பின்னிவிட்டார். கீர்த்தி பாண்டியன் அழகான காதலியாக வந்து கவனம் ஈர்க்கிறார். வில்லன்கள் முதல் கிரிக்கெட் ப்ளேயர்ஸ் வரை அனைவருமே அட்டகாசமான தேர்வு. குறிப்பாக பக்ஸ் கேரக்டரும் அவரது நடிப்பும் அல்டிமேட் ரகம்

ஒரு திரில்லர் படத்துக்கு இசை அமைப்பது போல ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் பார்த்துப் பார்த்து இசை கோர்த்துள்ளார் இசைஞர் கோவிந்த் வசந்தா. பாடல்களும் நன்றாகவே இருக்கிறது. ஒளிப்பதிவாளர் தமிழ் அ அழகன் தன் பணியைச் செவ்வனே செய்துள்ளார். கிரிக்கெட் பேட்களின் ஷாட்களை அழகாக கேப்சர் செய்துள்ளார்.

விளையாட்டு, சாதி, வர்க்கம், அரசியல், குடும்பம்,மத நம்பிக்கை ஆகியவற்றை எல்லாம் ஒரே படத்திற்குள் அடக்கி அதை நேர்த்தியாக சொன்ன விதத்தில் இயக்குநர் மிகுந்த கவனம் ஈர்க்கிறார். பத்து நிமிட புட்டேஜில் கை வைத்திருக்கலாம் என்பதைத் தவிர படம் எங்குமே தேங்கவில்லை. குறிப்பாக கிரிக்கெட்டை நேசிக்கும் அனைவருக்கும் பக்காவான பொழுதுபோக்கு பேக்கேஜ் இந்தப் ப்ளூ ஸ்டார். மீண்டும் நீலம் வென்றது
3.25/5
மு.ஜெகன் கவிராஜ்