புதுசா எதாவது செய்யணும்னா அதை லைப்ல செய்ய முடியாது. ஆனா லைப்-ஐ காட்டுற சினிமாவில் செஞ்சிட முடியும். அதனால் தான் சில வித்தியாசமான முயற்சிகள் சினிமாவில் வருகிறது. சில முயற்சிகள் அல்லுசில்லு கிளப்பும். சில முயற்சிகள் காமெடி பீஸாக மாறும். இந்த ப்ரோக்கன் ஸ்கிரிப்ட் என்ன ரேஞ்ச்?
ஒரு மெடிக்கலில் தன் உடல் உபாதை காரணமாக மாத்திரை வாங்கச் செல்கிறார் ஹீரோ! அந்த மாத்திரையை ஒன்றுக்கு இரண்டாக விழுங்கி விட்டு மல்லாந்து விடுகிறார். (படம் பார்க்கும் நமக்கும் லைட்டா same feel) அதன்பின் போலி மருத்துவர்களை கொலை செய்யும் ஒருவர். அதைக் கண்டுபுடிக்க ஒருவர், கேம் ஆர்வலர், காதல் ஆர்வலர், நல்லது செய்யும் ஆர்வலர் என பல ஆர்வலர்கள் படத்தில் ஆர்வக்கோளாறில் சுற்ற முடிவில் இந்த ஸ்கிரிப்டால் நம் இதயம் ப்ரோக்கன் ஆச்சா? என்பதே மிச்சசொச்ச ஆர்வ மேட்டர்
அத்தனை நடிகர்களும் புத்தம் புது ஆட்கள். நடன இயக்குநர் தீனாவைத் தவிர. தீனா கூடுமான வரையில் நன்றாக நடித்துள்ளார். நாயகன் லாஸ்டில் சீரியஸாகச் செய்யும் பல விசயங்கள் நம்மை வாய்விட்டுச் சிரிக்க வைக்கிறது. அந்த வகையில் ஹீரோவிற்கு இப்படம் வெற்றியே! ஹீரோயின் எதோ வருகிறார். சிங்கிள் ப்ரேமில் சீரியல் நாயகி மோடில் வசனம் பேசுகிறார் அவ்வளவே!
கேமரா வொர்க் மிகவும் பலவீனமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பின்னணி இசையிலும் பட நகர்வுக்கேற்ற துள்ளல் இல்லை என்பது சோகம்.
படம் மிகவும் மெதுவாக நகர்கிறது. திரைக்கதையில் வேகம் இல்லை என்பது ஒரு சோகம் என்றாலும் எடிட்டரும் ஜம்ப் கட்ஸை கவனிக்காமல் நம்மை ஏகத்திற்கும் சோகப்படுத்துக்கிறார். க்ளைமாக்ஸில் வரும் அந்த ட்விஸ்ட் நமக்கு எந்த அதிர்வையும் ஏற்படுத்தவில்லை. மிகவும் மெத்தனமாக கையாளப்படாமல் இருந்திருந்தால் இந்தப்படம் என்னமோ இருக்கு? என பேச வைத்திருக்கும்! இப்போ? என்னப்பா இப்படி இருக்கு என்றே பேச வைத்துள்ளது