ஜெயிலர்- விமர்சனம்

முன்னாள் ஜெயிலர் தன் கண் முன்னால் தன் குடும்பத்துக்கு வேட்டு வைக்கும் சிலை கடத்தல் வில்லன்களைப் போட்டுத்தள்ளுவது தான் கதை

ஒட்டுமொத்தப் படத்தையும் தன் ஆக்ரோஷமான நடிப்பால் தாங்கி நிற்கிறார் சூப்பர் ஸ்டார் என்று சொல்லத்தான் ஆசை. ஆனால் அவரை விஞ்சி ஸ்கோர் பண்ணுகிறார் வில்லனாக நடித்துள்ள வினாயக். அவரது அநாசயமான ரியாக்சன்ஸ் எல்லாம் தெறி ரகம். ரஜினி நிறைய மாஸ் மொமெண்ட் கொடுக்கிறார். சில இடங்களில் அவர் தன் இயலாமையை வெளிப்படுத்தும் காட்சிகள் வருகிறது. அதில் “தலைவரு நிரந்தரம்” என்று சொல்லுமளவில் பிச்சுவிட்டார். ஒரு பாடலுக்கு மட்டும் வரும் தமன்னா, இரண்டு காட்சிகளில் மட்டும் வரும் சிவராஜ்குமார்& மோகன்லால் ஆகியோர் கொடுத்த வேலைக்கு பங்கம் வைக்கவில்லை. யோகிபாபு காமெடி முன்பாதியில் நன்றாக வொர்க்கவுட் ஆகியுள்ளது. ரம்யா கிருஷ்ணன் மிர்ணா அந்தக் குட்டிப்பையன் எல்லாம் சின்னதாக ஈர்க்கிறார்கள். ரஜினியின் மகனாக வரும் வசந்த் ரவி கவனிக்க வைக்கிறார்.

விஜய் கார்த்திக் கண்ணன் மற்றும் அனிருத் இவர்கள் இருவருமே இப்படத்தின் அடிஷ்னல் ஹீரோஸ் எனலாம். படத்தை தாங்கோ தாங்கு என தாங்கி நிற்கிறார்கள். அலப்பறை கிளப்புறோம் என்ற பாட்டும் சரி..அந்தப்பாட்டோட பின்னணி இசையை மற்ற காட்சிகளுக்குப் பொருத்தி விட்ட வகையிலும் சரி. அனிருத் மாஸ் செய்துள்ளார். விஜய் கார்த்திக் கண்ணனின் சினிமாட்டோகிராபி வேறலெவல் ரகம்

சிலை கடத்தல் பின்னணி கொண்டவராக வில்லன் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார். ஆனால் சிலை கடத்தல் டீடைலிங் எங்குமே இல்லை. லாஜிக் என்பதை கேட்க ஆரம்பித்தால் அது ஜெயில் சுவரை விட நீளமாக இருக்கும். மேலும் படத்தின் பிரதான மைனஸ் செகண்ட் half. ஜவ்வாக இழுக்கப்பட்டுள்ள பின்பாதி படத்திற்கு சின்ன இழுக்கு. அதே சமயம் க்ளைமாக்ஸ் நம்மை Fulfill செய்ய வைத்துவிடுகிறது. குறிப்பாக முன்பாதி படம் பரபரவென பாய்கிறது. யோகிபாபு & ரஜினி காம்போவில் காமெடியும் வொர்க் ஆகியுள்ளது.
இடைவேளைக்குப் பிறகான சில போர்ஷன்களையும், லாஜிக் குறைகளையும் தவிர்த்துவிட்டுப் பார்த்தால் ஜெயிலர் Not பெயிலியர்👏
3/5
-மு.ஜெகன் கவிராஜ்